مومنين به اشخاص بی ايمان می گويند كه غرور و خودپسندی مانع از اين است كه شما خدا را بپرستيد!

غافل از اينكه آنها مغرور و خودپسند هستند نه اشخاص بی ايمان.زيرا من ميگويم كه چيزی نميدانم و از هر طرف در جستجوی خدای خود هستم.

ولی آنها می گويند كه ما همه چيز را ميدانيم و فقط ما هستيم كه حقيقت را می شناسيم.

انصاف بدهيد آيا ما خودپسند هستيم يا آنها؟؟؟