صاحبان اديا ن می گويند كه بدبختی ما در اين زندگی برای اين است كه در جهان ديگر نيكبخت بشويم و اگر در جهان شكنجه می كشيم در آن جهان سعادتمند خواهيم بود.

ولی من نمی فهمم خدائی كه در اين جهان شكنجه می كند و نسبت به من ظلم می نمايد چگونه ممكن است كه در دنيای ديگر رئوف و دادگستر باشد و از آن گذشته به چه حقی در جهان ديگر به من پاداش نيك می دهد و يا لازم ميداند كه من كيفر ببينم!

زيرا اوست كه مرا آفريده و بنابراين خوب می دانست كه مرا گناهكار و يا نيكوكار آفريده است.