آرزوی انسان اين است كه به قدری بزرگ بشود كه از لحاظ عظمت به پای دنيا,آفريننده و يا هر اسم ديگری كه ميخواهيد براي او بگذاريد برسد و حتی آرزو دارد كه از حيث عظمت بر دنيا و يا هر چيز ديگری كه به جای او باشد سبقت گرفته و سپس زمام اداره گيتی را از دست دنيا بگيرد و شخصا دنيا را اداره نمايد زيرا انسان تصور می كند كه هوش او بيش از هوش دنيا است.

يكی از اسرار بهت آور همين است كه دنيا انسان را آفريده و به او فكر و هوش داده و انسان ميخواهد با همين فكر از دنيا پيشی بگيرد.